Slachtoffers Vliegtuigcrashes
Militairen details
Gerhard Smit Bunschoten
database-id
8488


Militair

Categorie :Onbekend
Naam :Gerhard Smit Bunschoten     (Man)
Leeftijd :30
Burgerlijke Status: Burgerlijke stand status onbekend
Ouders :Lambert Bunschoten en Catharina Jacoba Gunst
Nederlands leger of Geallieerd
Strijdkracht :Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger
Eenheid :IV Bataljon Infanterie Depot
Rang :Korporaal
Status :Onbekend
Geboortedatum : 28-11-1913Plaats:Zonnemaire
Overlijdensdatum :17-07-1944    Plaats:Pakanbaroe
Pakanbaroespoorweg.
Begraven:Nederlands Ereveld Leuwigajah, Cimahi,
Grafnummer:IV--212
Eerste begraafplaats:Caucasion Common Cemetery, Pakanbaroe.
Monument:
  • Monument Birma- Siam & Pakan Baroe Spoorwegen, Landgoed Bronbeek, Velperweg, Arnhem, op één van de panelen wordt de naam vermeld. 
  • "KNIL-monument", Landgoed Bronbeek, Velperweg, Arnhem.
Persoonlijk verhaal : Gerhard Smit Bunschoten

Gevangen genomen op 08-03-1942 in Bandoeng. Werd ziek op 14-07-1944, overleed op 17-07-1944 om 20.20 uur aan darmontsteking. Begraven op het Caucasion Common Cemetery in Pakanbaroe. Herbegraven op het Nederlands Ereveld Leuwigajah te Cimahi.

Kamp 2 bij Pakanbaroe was een van de krijgsgevangenenkampen die door de Japanners zijn ingesteld voor de aanleg van de beruchte Pakanbaroe spoorweg. Kamp 2 werd bewoond van 20 mei 1944 tot 25 november 1945. De kampbevolking schommelde tussen de 1.500 en 1.800 gevangenen. Als kamphoofd fungeerde de Britse Wingcommander Patrick S. Davis van de Royal Air Force. Het kamp lag bij Tengkirang, ongeveer vier kilometer ten zuiden van de plaats Pakanbaroe aan de openbare weg naar Taloek. Hier kruiste de spoorbaan de openbare weg. Langs de straatweg was een schutting van gevlochten bamboe aangebracht om het kamp van de buitenwereld af te scheiden. Kamp 2 was een basiskamp, waarvandaan de krijgsgevangenen werden doorgezonden naar de andere kampen voor de baanaanleg. Tevens was het een ziekenkamp, waarheen de zieken van de andere kampen werden gezonden. De herstelde patiënten gingen weer terug naar de respectievelijke kampen. Veel transporten zijn hier begonnen en geëindigd. Door het hoge aantal patiënten was het sterftecijfer in dit kamp hoog. Zelfs na de Japanse capitulatie zijn er nog tientallen personen overleden. Achter het kamp, op hoger gelegen terrein aan de overzijde van het riviertje de Soengei Tengkirang, lag een kerkhof met 431 graven van omgekomen krijgsgevangenen. Volgens de naamlijsten van tijdens de aanleg van de spoorbaan overledenen, te vinden in het boek ‘De Sumatra Spoorweg; Documentatie’ door H. Neumann en E. van Witsen (Middelie 1985), werd op dit kerkhof ook Gerardus Hendrik Frans de Haas begraven. In dit boek en in het boek ‘Eindstation Pakan Baroe 1943-1945; Dodenspoorweg door het oerwoud’ (4de herziene druk, Blaricum 1996) van Henk Hovinga is desgewenst meer over deze spoorweg lezen.

Na de oorlog zijn de meeste aan de Pakan Baroe spoorlijn teruggevonden stoffelijke resten van de krijgsgevangenen door de legergravendienst naar het ereveld Olo in Padang overgebracht, maar ook naar andere erevelden op Sumatra en Java. In de jaren 1962-1968 zijn alle erevelden buiten Java overgebracht naar de bestaande erevelden op Java. Die van het ereveld Olo zijn herbegraven op het ereveld Leuwigajah te Tjimahi.

Bron: Dhr J Kemperman-NIOD.

Onderscheidingen
.
Bronnen
O.G.S.; Nationaal Archief;
Bron geboorte: geboorteakte 17

Hoewel we de uiterste zorg besteden aan de vulling van de database kunnen we niet de garantie geven dat de gegevens volledig zijn. De onderliggende bestanden waren niet altijd even volledig. We zijn bezig met het verbeteren van de kwaliteit van de database. De foto's komen uit eigen archief, public domain of zijn ons door familieleden of museumbezoekers aangeleverd. Indien u aanvullingen heeft of opmerkingen dan zouden we dat graag vernemen. Mail het ons via databasebeheerders vermeld hierbij svp het database-id